Պահանջվում է ստախոս (1990)

Տղամարդը ստելու, իմչպիսի մեծ տաղանդ էլ ունենմա՛, կինը նրա՛ն միշտ էլ կգերազանցի: Կյանքում ես մռայլ, անհետաքրքիր մարդ եմ: Պատկերացրեք, ես նույնիսկ անեկդոտ պատմել չգիտեմ, երբեք սեղանի շուրջ չեմ երգել, արտասանել, խնջույքներին չեմ պարել: Իսկ բեմում այդ ամենը կա: Երբեք իմ դերերից ոչ մի հատված չեմ կատարել: Եթե ասեն՝ Կա՛րպ, սկզբից մինչև վերջ մի բանաստեղծություն ասա, թե չէ կգնդակահարենք, երդվում եմ՝ չգիտեմ ոչ մի հատ՝ ո՛չ ռուսերեն, ո՛չ հայերեն: Ես դերասան եմ, որ միայն բեմի համար է: Բեմից դուրս ես վայելում եմ ուրիշների հումորը»: Այսպես է իր մասին ասել ՀՀ ժողովրդական արտիստ Կարպ Խաչվանքյանը: